Halverwege de negentiende eeuw dronk men water uit zelfgeslagen putten of uit het kanaal. In grotere plaatsen konden mensen water krijgen uit door de provincie geslagen welputten en openbare pompen. Niemand bemoeide zich met waterkwaliteit en niemand wist nog dat vuil en mest via grondwater in het drinkwater zou kunnen komen.
Alle steden een waterleiding
Toen er in 1866 een nationale cholera-epidemie uitbrak veranderde de situatie. Heel Nederland werd getroffen, behalve Amsterdam. Al gauw werd duidelijk waarom: Amsterdam beschikte over een waterleiding! Men dronk daar niet rechtstreeks uit een sloot, kanaal of waterput. Reden voor de overheid om alle steden te stimuleren ook een waterleiding aan te leggen.
Twee waterbedrijven provincie Groningen
In de stad Groningen leidde dat uiteindelijk tot de oprichting van NV Waterleiding Groningen, door twee huisartsen. In 1879 was deze particuliere en - toen ook al - maatschappelijke onderneming een feit. En het ging goed met de NV. Zo goed, dat de gemeente Groningen ook brood zag in een eigen maatschappij. De gemeente richtte rond 1912 de Gemeentelijke Waterleiding op. Maar één stad, met twee waterleidingbedrijven, leverde veel onderlinge strijd op. Uiteindelijk gaat de NV op in de Gemeentelijke waterleiding (GWG).
Ondertussen wordt in de provincie ook geprobeerd de watervoorziening per leiding van de grond te krijgen. Vanaf 1910 wordt gewerkt aan de oprichting van een waterleidingbedrijf. Dat lukt in 1930, met de oprichting van de WAPROG. In 1998 werden beide Groninger waterleveranciers (stad en provincie) samengevoegd tot de huidige organisatie: N.V. Waterbedrijf Groningen.
Missie in lijn met historie
De huidige missie van Waterbedrijf Groningen heeft te maken met de lange historie van de organisatie:
Waterbedrijf Groningen wil als maatschappelijke onderneming de waterbelangen in de regio duurzaam veilig stellen.
Foto's met dank aan Peter Berends